Kadootje voor verjaardag papa.

Wat een boel!
Ik heb voor papa’s vorige verjaardag oppas geregeld voor Gabriel en heb hem uit eten genomen en we hebben samen een film gekeken in de bios 🙂
Eigenlijk doen wij nooit veel aan de verjaardagen, maar omdat we wel een avondje samen hadden verdiend had ik dit geregeld, mijn vriend heeft een glutenallergie, dus moest ook goed polsen bij het restaurant enzo wat de mogelijkheden waren, maar dat was echt helemaal top!

Maar voor kadootjes ben ik zelf vaak echt inspiratieloos hoor. Over het algemeen volstaat een kus en lekker zelfgekookt eten hoor 😉 haha!

Wij waren nog nooit samen uit eten geweest dus dat mocht ook wel een keertje haha! In oktober waren we 5 jaar samen 🙂 ik hoopte dan ook voor mijn verjaardag (21 november) op een speciaal kadootje, maar helaas kwam er niks… Haha! Er even uit was voor ons wel goed. De jaren daarvoor hebben we eigenlijk niks gedaan. Voor de zwangerschappen van mij en mijn zus hebben we wel een gezamenlijk feestje gehouden in het park voor de families en vrienden. Dat was wel echt super leuk, maar met dit weer doe je dat natuurlijk niet (wij tenminste niet).
Kan me goed voorstellen dat jouw man zoiets heeft van alles is thuis beter, daar ben ik het helemaal mee eens, maar soms moet je er even uit samen in ons geval dan tenminste 😉

Veel succes met het kado! Met een macaroniketting kan je nu niet meer aankomen he 😉 hihihihi

Inderdaad allemaal dicht op elkaar zeg! Wel leuk hoor, lekker groot feest voor iedereen 😉
Ik vind ook mijn verjaardag niet echt belangrijk. Plus dat ik nu vlak na Gabriel jarig ben, dan hoeft het van mij al helemaal niet, 1 groot feest is voor mij wel zat, maar wellicht veranderd dat wel als we wat groter wonen. Gabriel zijn 1e verjaardag was heel leuk maar wel een geprop hoor haha! En dan hebben we nog geluk dat we in vergelijking met de rest van het huis een gigantische woonkamer hebben (zo’n 20 m2, tegenover de rest van het huis; slaapkamer 6m2, keuken 4m2, badkamer 3m2) 😀

Haha! Badkamer van 20 m2? Ik kan me dat niet eens voorstellen hihi 😉
En ja we hebben maar 1 slaapkamer. Wij wonen met zn 3en op 37 m2, mini huisje. Het is een etage woning, dus soort van appartement, maar heb maar 2 buren in dezelfde trapopgang (snap je het nog? 😉 )
We zijn hard op zoek naar iets groters, maar de woningmarkt zit zo op slot dat we niet erg veel kans maken. We zoeken nu ook via woningruil, omdat als we moeten wachten op de normale wachtlijsten van sociale huur we nog wel 5 jaar hier moeten wonen. Maar ja het zit ons allemaal helaas niet echt mee 🙁
Vrije sector huur of koop kunnen we niet i.v.m. ons inkomen 🙁
De regeltjes zijn zo streng tegenwoordig, en dan moeten wij op de blaren zitten, leuk is anders maar het is nu maar even zo…

Ja, dat klopt. En ondanks dat ik wel gewend ben altijd klein te wonen, vind ik het nu wel erg klein hoor. Met zn 2en was het prima, maar met zn 3en toch wel te klein. Ook is het niet ideaal om op 3 hoog te wonen met een baby. Al die trappen op en af eisen toch wel hun tol hoor 🙁 maar goed
Wij hebben tot maart vorig jaar met zn 3en op de slaapkamer geslapen, maar omdat Gabriel snel wakker wordt en dus niet zo diep slaapt hebben wij toen besloten een slaapbank aan te schaffen en Gabriel dus alleen in de slaapkamer laten slapen. Dus mijn vriend en ik hebben op het moment niet echt een slaapkamer zeg maar…

Nou ja we blijven duimen op spoedige verandering 😉
Begin dit jaar werden we nog blij gemaakt met een dooie mus doordat we een maand aan het lijntje zijn gehouden mbt een woning die we zouden krijgen. Uiteindelijk bleek de eigenaar ons inkomen te laag te vinden :ikbaal:
Maar goed, we zoeken ‘vrolijk’ verder 😉

Haha! De lijn, daar moet ik echt niet aan, ben met mijn 1.74 en slechts 59 kg behoorlijk slank helaas 🙁 ik ben de laatste die wil afvallen haha!
Maar ja dat klopt hoor, de huur voor onze mini woning is al 355 euro per maand, als wij gaan verhuizen wordt het voor de nieuwe huurder 555 of meer! Belachelijk als je het mij vraagt. Hier in de straat staat een woning te koop gelijk aan die van ons, daar betaal je dus al zo’n 170.000 voor… Voor diezelfde prijs zie ik een leuke eengezinswoning met tuin staan bij mijn schoonouders om de hoek. Maar goed met de hypotheekregels en nauwelijks spaargeld kunnen we daar alleen heen als we de loterij winnen 😕

Maar goed, helemaal in ’the middle of nowhere’ wonen is voor mij ook niets hoor. Wil wel familie dichtbij hebben, zeker omdat we ook geen auto of rijsbewijs hebben 😉

Hebben wij toevallig dezelfde moeder…? Mijne precies hetzelfde namelijk 🙁

Mijn schoonouders en de rest van de schoonfamilie wonen allemaal in zuidholland, omgeving rotterdam.
Mijn familie dan weer in omgeving Amsterdam.
Met mijn vader’s kant van de familie heb ik geen contact, maar met mijn vader zelf wel, bij mijn moeders familie dus precies het omgekeerde.

Fietsen is heerlijk, maar daar moet het wel weer voor zijn (vind ik). Vroeger kon het me niks schelen, door weer en wind naar school, maar nu met de kleine ben ik toch voorzichtiger 😉

Ja dat kan ik me voorstellen. Ik ben blij dat Gabriel er gelukkig niet veel mee van heeft gekregen omdat hij nog zo klein is. Maar ook hier een moeder die heeft gekozen voor haar vriend en niet haar familie, kinderen, kleinkinderen etc. Ik vind het wel heel erg want er wonen nog een broertje en zusje van mij bij haar thuis die nergens anders heen kunnen, maar waar zij dus ook niets voor doet. Ze wil dat ze geld aan haar betalen omdat ze wel bij haar mogen wonen. Belachelijk naar mijn idee, want ze zitten beiden nog op school!!! :boos:

Maar ja goed, ik had besloten de loterij te winnen, dus dan wordt alles ook weer opgelost 😉 haha!

Fietsen met sneeuw en ijs wil ik gewoon niet met Gabriel, vind het te glad en gevaarlijk 😉 als het mooi weer is is het geen probleem. Heb vroeger ook met mijn broertje en zusje op de fiets gefietst dus 😉

Haha! Dat hebben wij ook, maar we zijn blij als we het geld van het lot eruit hebben 😉 Dan maak je tenminste geen verlies :goedgedaan:
Hetgeen is dat mijn broertje 19 is en mijn zusje 17, zij willen niet de situatie aangeven, ze willen het zelf oplossen. Ik vind het erg stoer van ze, maar ook onrealistisch. Mijn broetje heeft een behoorlijke angst/paniekstoornis en zit eigenlijk alleen in zijn kamer de hele dag.
Altijd een punt van zorgen dus voor mij die 2 thuis, geen vaders in beeld etc 🙁
Dan wil ik superwoman zijn en alles goed maken. Ik zou ze bij mij in huis nemen als ik de ruimte had, maar goed we weten allemaal dat dat niet zal lukken en ook geen oplossing is. Mijn zusje is wel hard bezig om vanaf dat ze 18 is meteen een kamer te regelen, studentenhuis oid. Mijn broertje is natuurlijk een apart geval.
Mijn oudste zus twijfelt aan zichzelf omdat zij wel de mogelijkheid heeft gehad toen zij 17 was om ons allemaal uit huis te laten plaatsen. Dat is ze toen niet mee ingestemd omdat we dan uit elkaar zouden worden gehaald (er zijn geen pleeggezinnen die meteen 5 kids in huis nemen).
Nou ja gebeurd is gebeurd, we moeten er gewoon het beste van maken 😉

We zijn inmiddels trouwens wel erg offtopic gegaan haha!

Tsja, het zijn kinderen voor me, ik heb ze samen met mijn oudste zus eigenlijk opgevoed, dus het voelt voor mij als natuurlijk om ze bij me te willen hebben etc. Het is eigenlijk natuurlijk niet mijn taak, maar goed.

En ja wat geef je je opa… Toevallig zit ik met hetzelfde probleem, al is mijn opa geen roker 😉
Mijn opa is altijd van het modelbouwen geweest, maar hij gaat de laatste tijd hard achteruit en volgens mij doet hij dat nu niet echt meer. Ik bak nog wel eens iets lekkers voor de verjaardagen voor mijn opa en oma, of geef wat bloemen (al is oma daar blijer mee dan opa).
Foto’s doen het wel altijd goed, maar mijn oma is net jarig geweest en toen hebben we al een foto gegeven er is dan niet veel nieuws aan nu weer een foto. Iets bakken gaat nu ook niet op, omdat we ergens gaan zitten voor thee en lekkers ipv bij hun thuis.

Lastig lastig!
Ik ga eens even googelen… Wie weet vind ik wat.
Nou helaas, dat leverde ook niks op… :kweenie:

wij zijn ook begonnen in zo’n piepklein apartementje..wij hadden wel een 2e slaapkamer, maar dat was meer een grote kast met een raam hahaha…

Wij kochten toen een hond…een gezellige bastaard die zo’n 30 cm hoog zou worden…dat paste wel in ons huisje dachten we…maar ja, bij kruisingen is het nooit helemaal te voorspellen…dus werd hij het dubbele…hij werd 60 cm hoor…(en ik weet dat 1 van zijn zussen wel keurig 30 cm hoog is geworden)…vanaf dat moment struikelden we wel eens over elkaar heen…Ik kijk nog steeds met plezier terug op de tijd in dat kleine apartementje…reuze onpraktisch…maar ook reuze knus…

Haha! Mijn opa en oma hebben 2 kindjes gehad op een zolder zo groot als onze woonkamer, die deelden toen ook nog de badkamer en keuken met anderen haha! En mijn ouders zijn ook ebgonnen in een zelfde soort optrekje als wat wij hebben nu, die hebben pas een eengezinswoning gekocht toen mijn moeder in verwachting was van nr 3 😉
Tsja het kan allemaal wel, het ligt er maar aan wat je gewend bent. En ja het is wel knus en fijn ook hoor klein behuisd zijn. Het is ook met dubbele gevoelens dat ik uitkijk naar een andere woning, terwijl mijn vriend er totaal geen moeite mee heeft. Maar ja ik weet ook hoe hij is opgegroeid, een soort omgekeerde wereld 😉 hihi

Wij hoorden dat in dat kleine appartementje waar wij in woonden vroeger een gezin met 5 kinderen had gewoont…ik was perplex…vroeg me serieus af waar ze ze allemaal gelaten hadden hahaha….maar ja, als je niet anders gewend bent….het is moeilijker als je van een ruime woning naar klein moet denk ik…tenminste als je al een gezin hebt…

5 kinderen? Wauw! Ik moet er eerlijk gezegd niet aan denken om hier nog 4 kids te hebben hoor 😉
Mijn vriend kon het vooral niet inschatten en waar ik moeite heb met de trappen ivm mijn rug heeft hij juist moeite met de ruimte. Al zie ik zelf natuurlijk ook wel dat we ruimer moeten wonen voor onze (vooral geestelijke) gezondheid 😉 we hebben nu een bezichtiging staan voor woningruil om naar een 3-kamer appartement te gaan op de 1e etage, wel een half uurtje van waar we nu wonen, maar dan wel weer een leuk stadje/dorpje net buiten Amsterdam. Ik ben erg benieuwd, maar heb wel goede hoop! 😀

Spannend…kan me wel voorstellen dat je moeite hebt met al die trappen…vooral met een kleintje is het dan flink sjouwen…vooral als je er ook nog een tas met boodschappen of zo bij hebt.

Ik hoop dat die bezichtiging wat oplevert…het klinkt alsof jullie echt toe zijn aan wat meer ruimte..in alle opzichten…

Ik heb deze woning ook uit nood gekregen omdat ik gedwongen weer bij mijn moeder moest wonen, daar in de huiskamer sliep en dus geen kamer had (en dat meer dan 2 jaar) en dat tot slaande ruzies leidde. En doordat ik 1,5 jaar in Belgie had gewoond en arbeidsongeschikt was/ben en niet voldoende mogelijkheid zelf had om een woning te vinden.
Ik kreeg toen voorrang met allemaal regeltjes eraan. Omdat ik niet lichamelijk gehandicapt ben moest het hoger dan de 2e etage zijn en het mocht niet groter dan 40 m2. Ik moet zeggen dat ik allang blij ben dat we überhaupt een slaapkamer hebben 😉 maar goed. Inmiddels 5 jaar verder schieten we nog geen drol op en zijn de regels zo veranderd dat we enkel voorrang krijgen als een van ons invalide wordt (en dat stond nou niet echt op de planning). Het is of ruilen, of de loterij winnen ( 😉 ) of hier nog zeker 5 jaar wonen… Tsja dan kies ik liever voor optie 1 of 2 dan optie 3 om eerlijk te zijn 😉

Fijn dat jullie een woning konden kopen Fambloem 😀 heerlijk genieten van de ruimte en de kinderboerderij haha!

Hier gaat het via een netwerk waar dus allemaal woningbouwverenigingen bij zijn aangesloten (tenminste degenen die sociale huurwoningen aanbieden). Dan Elke week komen de vrijgekomen woningen op de site en heb je dus een week om te reageren. Hier gaat alles via wachttijd of urgentie. Iemand die in zijn eentje 6 jaar wachttijd heeft en een woning achterlaat heeft meer kans op een 3 of meer kamer woning dan wij. Een beetje scheef, maar ze kijken niet naar waarvandaan je ergens naar verhuisd. De wachttijd in Amsterdam is gemiddeld 8-10 jaar, al verwacht ik dat deze hoger wordt door alle nieuwe regels en de stop van de sociale woningen die zouden worden gebouwd. We kunnen ook in de randsteden en dorpen reageren (dan heb je vaak meer kans), maar bijvoorbeeld niet in haarlem of utrecht of rotterdam ofzo.
Dan heb je ook vrije sector huur, daarvoor is vaak loting en dan kijken ze meer naar je inkomen dan de rest. Je hoeft je daar niet heel lang in te schrijven ofzo. Maar de inkomenseis is dan vaak 4,5-5 keer de huurprijs als maandinkomen hebben en dan wordt het 2e inkomen niet volledig meegeteld. Maar vrije sector zouden we in het hele land kunnen reageren, alleen met ons inkomen mag de huur dan net 500 euro zijn ofzo, anders mogen we er al niet in…

Nou ja goed ik vind het allemaal maar raar geregelt. Een urgentie kunnen we niet krijgen, ook niet op basis van dat ik dus nauwelijks naar buiten kan door rugproblemen. ‘Eigen keus’ zeggen ze dan… Tsja 🙁

Oh ja en het 3 keer afwijzen die regel geldt hier alleen als je een urgentie hebt. Anders doen ze daar niet moeilijk over.

Haha! Herkenbaar 😉
Fruit en lekkers, ik denk dat ik ook wat lekkers doe. Even bij mijn tante informeren wat hij precies echt lekker vind 😉