[MaMarieke85]

Haha! Mijn opa en oma hebben 2 kindjes gehad op een zolder zo groot als onze woonkamer, die deelden toen ook nog de badkamer en keuken met anderen haha! En mijn ouders zijn ook ebgonnen in een zelfde soort optrekje als wat wij hebben nu, die hebben pas een eengezinswoning gekocht toen mijn moeder in verwachting was van nr 3 😉
Tsja het kan allemaal wel, het ligt er maar aan wat je gewend bent. En ja het is wel knus en fijn ook hoor klein behuisd zijn. Het is ook met dubbele gevoelens dat ik uitkijk naar een andere woning, terwijl mijn vriend er totaal geen moeite mee heeft. Maar ja ik weet ook hoe hij is opgegroeid, een soort omgekeerde wereld 😉 hihi

[MaMarieke85]

Fijn dat je zo goed bent hersteld en ja humor is veel belangrijker toch 😉 hihi
Grappig dat dat dan zo verschilt zeg. Ik heb natuurlijk pas 1 bevalling achter de rug (en die was voor mijn gevoel over voordat ik auw kon roepen -minder dan 3 uur-). De verhalen die ik kende voordat ik ging bevallen maakte mij alleen niet echt bang (totaalrupturen, plotse keizersnedes, bloed op de muren door een knip die al dan niet nodig was geweest, pompen en tangen etc.). Al kon ik op het moment van de bevalling alleen maar denken aan de gezondheid van Gabriel 😉
Ik snap wel dat je de verhalen liever niet verteld, ik ken ook veel vrouwen die bang zijn voor de bevalling door vanalles wat ze hebben gehoord 😉

[MaMarieke85]

Dit is de eerste keer dat ik echt schrok van hoe ziek hij was/is en daarom ook meer heb aangedrongen bij de arts om echt goed te kijken. Hij is wel eerder verkouden geweest en heeft wel eerder koorts gehad, maar dit vond ik wel vrij heftig. Ik herken mijn kind gewoon niet meer en dat zegt toch wel heel veel vind ik.
Ik hoop ook dat hij niet vaker oorontsteking krijgt. Ik ben nooit een oorontstekingskindje geweest, mijn vriend heeft het een paar keer gehad toen hij jonger was, maar niet zodat hij buisjes moest gelukkig.
De dokter vond het belangrijk te kijken of het gaatje wel goed zou helen, hij zei dat als dat niet het geval was er toch ook meer aan de hand kan zijn. Hij wilde er zeker van zijn dat hij goed geneest, dus daar ben ik alleen maar blij mee. Ik zit daar ook niet voor niets en ben eigenlijk ook geen doktersklant. Ik ben vorig jaar meer geweest dan dat ik normaal zou hebben gedaan, maar ik was door alles wat mij is wijsgemaakt rondom de vroeggeboorte toch veel sneller in paniek dan voor mij normaal is 😉
Nu ben ik wel rustiger wat dat betreft hoor, vooral nu we niet meer terug hoeven naar het ziekenhuis, dat heeft me echt een veel gerustere mama gemaakt. Maar 5 dagen koorts (boven de 39) en 7 dagen huilen, slecht drinken (en eten) en suf zijn en niet willen spelen vond ik zelf wel zorgwekkend. En ik ben blij ook dat ik ben geweest en dat de dokter me wel serieus neemt. De mensen die proberen te ‘helpen’ door te zeggen wat ik moet doen maken mij alleen maar onzeker en dat moest ik nou juist niet laten gebeuren he 😉

[MaMarieke85]

Hahaha! Dat zei mijn tante ook 😆
Nu doet haar man dat werk niet meer omdat hij het lichamelijk niet meer aan kan, maar hun jongens zijn nu ook al 14 en 18.
Het is inderdaad fijn te weten dat hij wel altijd voor jullie zal kiezen, ook al moet hij zijn (droom) baan opzeggen, maar wel fijn dat dat niet heeft hoeven gebeuren natuurlijk.

Ik weet dat mijn vriend ook altijd voor ons zal kiezen, al is zijn baan ook wel belangrijk voor ons natuurlijk, zeker met oog op een grotere woning. Hij heeft zijn studie laten vallen voor de kleine, want tsja universiteit combineren met een baby die te vroeg werd geboren, (bijna) 24 uur per dag huilde, veelvuldig bij de huisarts en in het ziekenhuis zat etc was toch niet echt goed te doen (nu begrijp ik niet dat hij dat zowiezo al een toffe keuze vond om dat naast elkaar te doen, maar oke 😉 ).

Ik merk overigens ook dat ik relaxter ben als hij er niet is dan wanneer hij er wel is, met betrekking tot de opvoeding en zorg voor de kleine dan. Hij loopt helaas vaak wat onhandig in de weg en wil wel maar kan/snapt het niet. En omdat hij niet even iets kan gaan doen in een andere ruimte als hij het niet meer trekt is er soms wel wrijving over. Maar dat spreken we dan vaak wel weer uit als de kleine man in bed ligt etc, maar goed 🙂

[MaMarieke85]

Leuk dat de meiden wat nieuws hebben kunnen leren. Ik kreeg het van huis uit mee, zat in het kerkkoor en deed mijn eerste communie, ook al heb ik nooit wat met het geloof gehad ik vond het voornamelijk interessant. Het geeft weer een nieuw en leuk gespreksonderwerp wel vind ik 🙂

En jemig wat heftig rondom je eerste bevalling zeg! Ik kan me goed voorstellen dat je er emotioneel van bent. Ik was de weken voor en na de verjaardag van Gabriel ook een beetje de weg kwijt. Maar zo heftig was mijn bevalling niet eens. Gaat het inmiddels wel helemaal goed met je? (dat zal wel natuurlijk omdat het alweer 8, zo ik kan het me nog niet voorstellen, jaar geleden is) En ik hoop dat de bevalling van Tessa wel goed ging!

Fijn hoor dat je meiden zo goed samen kunnen spelen, heerlijk 🙂 bij ons was er altijd wel gekibbel en gedoe haha!

[MaMarieke85]

Ik vind het enorm knap hoor!

Mijn tante heeft toevallig hetzelfde doorgemaakt. Haar man reed ook in het buitenland en was ook maar 1 keer in de 2 weken een weekend thuis. Vind het echt knap :goedgedaan:

Ik vind het al vervelend dat mijn vriend ‘rare’ werkdagen heeft. Hij heeft geen echt weekend maar is zondag en dinsdag altijd vrij. Nu zitten ze te snijden in zijn baan dus is hij ook wel eens een woensdag thuis. Maar op zijn werkdagen is hij ’s ochtends druk met zich klaarmaken etc (en doet dan wel de afwas voor me gelukkig) en komt ’s avonds pas thuis als Gabriel al slaapt. Hier het gevolg dat papa dus eigenlijk niets uit zichzelf met Gabriel zal doen en daar baal ik wel van. Maar hoe vaak ik het ook zeg, hij voelt zich onhandig en weet niet goed wat hij moet doen etc. Dus vraag ik hem vaak maar om dan dingen te doen die hij wel weet (en dan nog gaat het onhandig en vind ik dingen terug waar ze niet horen haha!)

Maar goed. Echt respect hoor dat je dat zo doet! Was het al zo toen de meiden net geboren waren?

[MaMarieke85]

Nou de dokter vond het in ieder geval heel goed dat we zijn geweest. Gabriel heeft waarschijnlijk een oorontsteking gehad en het loopoor is daar dan nasleep van. Omdat hij geen koorts meer heeft maakte de dokter zich niet echt zorgen verder. Het drinken moest ik wel goed in de gaten houden, hij moet minstens 3 plasjes doen per 24 uur en dan mogen ook kleine plasjes zijn. Als het drinken verslechterd toch even ORS halen en geven en als hij 24 uur niet plast moeten we natuurlijk wel terug. Evenals wanneer hij koorts krijgt. Omdat er een gaatje in het trommelvlies zit nu wil de dokter ons zowiezo over een week weer zien, dan zou het niet meer moeten lopen. En dan weer over een maand om te kijken of het gaatje dicht is. Het blijft dus goed in de gaten houden.

[MaMarieke85]

Toch een afspraak gemaakt. Halve nacht weer wakker met hem geweest, hij wilde helemaal niks en was niet te troosten 🙁 nu net eindelijk 100 ml naar binnen weten te krijgen voordat de fles werd weggeslagen. Hopelijk duurt het niet weer 14 uur voordat hij wat drinkt… Maar goed we hebben om 10 uur een afspraak, dus ik ben benieuwd, hopelijk kan de dokter wat voor hem doen. Ik vind het zo zielig en ik voel me zo machteloos 🙁

[MaMarieke85]

Tsja, het zijn kinderen voor me, ik heb ze samen met mijn oudste zus eigenlijk opgevoed, dus het voelt voor mij als natuurlijk om ze bij me te willen hebben etc. Het is eigenlijk natuurlijk niet mijn taak, maar goed.

En ja wat geef je je opa… Toevallig zit ik met hetzelfde probleem, al is mijn opa geen roker 😉
Mijn opa is altijd van het modelbouwen geweest, maar hij gaat de laatste tijd hard achteruit en volgens mij doet hij dat nu niet echt meer. Ik bak nog wel eens iets lekkers voor de verjaardagen voor mijn opa en oma, of geef wat bloemen (al is oma daar blijer mee dan opa).
Foto’s doen het wel altijd goed, maar mijn oma is net jarig geweest en toen hebben we al een foto gegeven er is dan niet veel nieuws aan nu weer een foto. Iets bakken gaat nu ook niet op, omdat we ergens gaan zitten voor thee en lekkers ipv bij hun thuis.

Lastig lastig!
Ik ga eens even googelen… Wie weet vind ik wat.
Nou helaas, dat leverde ook niks op… :kweenie:

[MaMarieke85]

Hier heeft de griep Gabriel deze week ineens te pakken gekregen… Het begon maandag op dinsdag nacht met veel huilen en na ’s ochtends getemperatuurt te hebben bleek hij koorts te hebben. Hij was ook meteen veranderd in een klein hoopje ongeluk, niets was meer leuk, konden niet meer spelen, alleen maar hangen en piepen. Omdat het vrijdag nog niet beter was ging ik ook naar de dokter, maar daar bleek alles normaal. ‘gewoon een verkoudheid’ zei de dokter… Nu is vandaag eindelijk de koorts dan ook echt weg, maar hij werd wel wakker vanmorgen met een loopoor, zijn haar zat er helemaal in geplakt! Daarbij ook ineens diarree, maar dat is misschien te verklaring door het weinige eten van de laatste dagen. En hij is nog steeds slap en hangerig, nog geen goede eetlust, en veel slapen.
Ik herken mijn kind gewoon niet meer…
Nu dacht ik morgen weer contact op te nemen met de dokter, even telefonisch consult om advies te vragen. Maar nu krijg ik gemengde berichten van vrienden/familie over waarom ik dat echt niet of echt wel moet doen 😕
De een vind dat er echt geen dokter nodig is, dat ik een zeur ben. De ander vraagt zich af waarom ik niet naar de HAP ga… *zucht*

Wat moet je daar nu mee?

[MaMarieke85]

Haha! Dat hebben wij ook, maar we zijn blij als we het geld van het lot eruit hebben 😉 Dan maak je tenminste geen verlies :goedgedaan:
Hetgeen is dat mijn broertje 19 is en mijn zusje 17, zij willen niet de situatie aangeven, ze willen het zelf oplossen. Ik vind het erg stoer van ze, maar ook onrealistisch. Mijn broetje heeft een behoorlijke angst/paniekstoornis en zit eigenlijk alleen in zijn kamer de hele dag.
Altijd een punt van zorgen dus voor mij die 2 thuis, geen vaders in beeld etc 🙁
Dan wil ik superwoman zijn en alles goed maken. Ik zou ze bij mij in huis nemen als ik de ruimte had, maar goed we weten allemaal dat dat niet zal lukken en ook geen oplossing is. Mijn zusje is wel hard bezig om vanaf dat ze 18 is meteen een kamer te regelen, studentenhuis oid. Mijn broertje is natuurlijk een apart geval.
Mijn oudste zus twijfelt aan zichzelf omdat zij wel de mogelijkheid heeft gehad toen zij 17 was om ons allemaal uit huis te laten plaatsen. Dat is ze toen niet mee ingestemd omdat we dan uit elkaar zouden worden gehaald (er zijn geen pleeggezinnen die meteen 5 kids in huis nemen).
Nou ja gebeurd is gebeurd, we moeten er gewoon het beste van maken 😉

We zijn inmiddels trouwens wel erg offtopic gegaan haha!

[MaMarieke85]

Ja dat kan ik me voorstellen. Ik ben blij dat Gabriel er gelukkig niet veel mee van heeft gekregen omdat hij nog zo klein is. Maar ook hier een moeder die heeft gekozen voor haar vriend en niet haar familie, kinderen, kleinkinderen etc. Ik vind het wel heel erg want er wonen nog een broertje en zusje van mij bij haar thuis die nergens anders heen kunnen, maar waar zij dus ook niets voor doet. Ze wil dat ze geld aan haar betalen omdat ze wel bij haar mogen wonen. Belachelijk naar mijn idee, want ze zitten beiden nog op school!!! :boos:

Maar ja goed, ik had besloten de loterij te winnen, dus dan wordt alles ook weer opgelost 😉 haha!

Fietsen met sneeuw en ijs wil ik gewoon niet met Gabriel, vind het te glad en gevaarlijk 😉 als het mooi weer is is het geen probleem. Heb vroeger ook met mijn broertje en zusje op de fiets gefietst dus 😉

[MaMarieke85]

Hebben wij toevallig dezelfde moeder…? Mijne precies hetzelfde namelijk 🙁

Mijn schoonouders en de rest van de schoonfamilie wonen allemaal in zuidholland, omgeving rotterdam.
Mijn familie dan weer in omgeving Amsterdam.
Met mijn vader’s kant van de familie heb ik geen contact, maar met mijn vader zelf wel, bij mijn moeders familie dus precies het omgekeerde.

Fietsen is heerlijk, maar daar moet het wel weer voor zijn (vind ik). Vroeger kon het me niks schelen, door weer en wind naar school, maar nu met de kleine ben ik toch voorzichtiger 😉

[MaMarieke85]

Haha! De lijn, daar moet ik echt niet aan, ben met mijn 1.74 en slechts 59 kg behoorlijk slank helaas 🙁 ik ben de laatste die wil afvallen haha!
Maar ja dat klopt hoor, de huur voor onze mini woning is al 355 euro per maand, als wij gaan verhuizen wordt het voor de nieuwe huurder 555 of meer! Belachelijk als je het mij vraagt. Hier in de straat staat een woning te koop gelijk aan die van ons, daar betaal je dus al zo’n 170.000 voor… Voor diezelfde prijs zie ik een leuke eengezinswoning met tuin staan bij mijn schoonouders om de hoek. Maar goed met de hypotheekregels en nauwelijks spaargeld kunnen we daar alleen heen als we de loterij winnen 😕

Maar goed, helemaal in ’the middle of nowhere’ wonen is voor mij ook niets hoor. Wil wel familie dichtbij hebben, zeker omdat we ook geen auto of rijsbewijs hebben 😉

[MaMarieke85]

Ja, dat klopt. En ondanks dat ik wel gewend ben altijd klein te wonen, vind ik het nu wel erg klein hoor. Met zn 2en was het prima, maar met zn 3en toch wel te klein. Ook is het niet ideaal om op 3 hoog te wonen met een baby. Al die trappen op en af eisen toch wel hun tol hoor 🙁 maar goed
Wij hebben tot maart vorig jaar met zn 3en op de slaapkamer geslapen, maar omdat Gabriel snel wakker wordt en dus niet zo diep slaapt hebben wij toen besloten een slaapbank aan te schaffen en Gabriel dus alleen in de slaapkamer laten slapen. Dus mijn vriend en ik hebben op het moment niet echt een slaapkamer zeg maar…

Nou ja we blijven duimen op spoedige verandering 😉
Begin dit jaar werden we nog blij gemaakt met een dooie mus doordat we een maand aan het lijntje zijn gehouden mbt een woning die we zouden krijgen. Uiteindelijk bleek de eigenaar ons inkomen te laag te vinden :ikbaal:
Maar goed, we zoeken ‘vrolijk’ verder 😉