Anoniem
Aangemaakte reacties
-
In reactie op: Koken
In reactie op: Hart onder de riem
Oerkracht is het zeker, of je die nu toelaat of niet. Goed he ‘wat ons lichaam kan’?
Op mijn bevalling kon ik me niet echt voorbereiden. Ik zat nog middenin mijn zwangerschapscursus en ‘de bevalling’ was ook nog niet echt aan bod gekomen bij de VK. Dat stond als punt op de agenda voor ons vanaf week 33, maar normaal pas vanaf week 35. Helaas was de kleine al voor 33 weken geboren. Gewoon op een natuurlijke manier, zonder medicijnen, zonder pijnstilling etc. Alleen wel in het ziekenhuis natuurlijk. Mijn bevalling viel voor mij lichamelijk echt heel erg mee, het enige waardoor het niet meeviel was emotioneel. Ik was bang wat er allemaal mis kon gaan met de kleine. Maar doordat de weeën zo snel kwamen en ik tussendoor eigenlijk niet kon ademen wist ik dat hij er uit moest. Ik voelde het gewoon, hij wil nu geboren worden, waarom weet ik niet, maar het is tijd. Ze wilden het nog proberen te remmen, maar dat heb ik afgewezen. En gelukkig maar ook, anders had ik medicatie gekregen voor een bevalling die zo snel ging dat ze daar zelf niet eens wisten wat ze ermee aan moesten. Dat was ook wel duidelijk te merken aan de begeleiding (welke begeleiding??) die ik kreeg. Je zou toch denken dat als er zo’n 15 mensen om je bed staan (mega team van vk, verpleging, kinderarts etc. en mijn moeder en vriend) dat een van die mensen in een witte jas wel even een beetje begaan is met de mama…. *zucht*
Nou ja, volgende keer hoop ik toch lekker weer op een thuisbevalling zonder enige poespas. Ben benieuwd of ik die ook zal krijgen 😉
In reactie op: Driftbui
In reactie op: Mijn zonnetje!
Hihi geen bretelsjes dus 😉
Al zijn broekjes hebben elastiek, maar hij gaat nu naar maat 80 terwijl zijn buikje nog makkelijk in 74 broekjes past. Shirtjes zakken gelukkig niet zo gauw af haha!En dankjulliewel hoor! Hij is echt een schat :verliefd:
En dit jaar wordt gewoon een topjaar inderdaad :goedgedaan: dat moet gewoon!In reactie op: Ziekenhuis opname baby
In reactie op: Hallo ik ben…………..
In reactie op: Mijn zonnetje!
Dankjewel! Ben echt trotse mama hoor 😉
En ja precies, zolang ze het verder maar goed doen hoeven we ons geen zorgen te maken toch? 🙂
Ja die broeken, hahaha! Die lijken altijd gemaakt op bolle buikjes. Gabriel presteert het regelmatig om zijn broek (zonder echt bewust daarmee bezig te zijn) op zijn knieën te hebben. Zat laatst te denken om eens te gaan zoeken naar bretels 😉In reactie op: Hallo ik ben…………..
In reactie op: Koken
Ah kijk er was al een koken topic :goedgedaan:
Nou ik sluit me hierbij aan hoor 😉
Naast naaien en knutselen kan ik me heerlijk uiten in het koken en bakken van van alles.De uitdaging is voor mij helemaal begonnen sinds bleek dat mijn vriend een glutenallergie heeft. Ik heb vooral ontdekt hoe je op een simpele (en goedkope) manier heerlijk kan koken en bakken. Lekker en gezond! Nou ja of taartjes nu zo gezond zijn….. Hihi! 😆
Deze oud&nieuw heb ik voor het eerst heerlijke glutenvrije oliebollen gemaakt. Het was even zoeken en we hadden 2 jaar misbaksels, maar deze mogen er zeker wezen! Jum! (al zagen ze er wel een beetje vreemd uit…)
2 volle eetlepels appelmoes bleken een wereld van verschil te zijn.Naast oliebollen bak/kook ik natuurlijk nog wel meer… Bijvoorbeeld de verjaardagstaart voor Gabriel zijn 1e verjaardag, een worteltjestaart met vanillecrème.
En een lekkere salade doet het bij ons ook altijd goed (al eet de kleine man dat nog niet mee)
In reactie op: Naaien !!
In reactie op: Leuke kinder uitspraken
Wat irritant zeg! Het gaat toch om jullie keuze en hoe jullie het doen? Mensen hebben veel te snel een oordeel vind ik. Ik vind het hartstikke knap van jullie :goedgedaan:
Op mijn 17-18e kon ik echt nog geen kindje onderhouden, dus petje af!Nu moet ik zeggen dat mijn vriend (24) en ik (27) ook raar worden aangekeken hoor al sinds mijn zwangerschap. Ik liep met 10 weken al in zwangerschapskleding en had met de 20-weken echo al een behoorlijke buik dat sommige mensen dachten dat ik op het punt stond te bevallen. Maar aangezien ik nog vaak een heel stuk jonger wordt geschat (5-10 jaar jonger en nooit mijn echte leeftijd), werden wij zelfs een keer aangesproken door een wildvreemde man op straat. Wij waren met Gabriel aan het wandelen en de meneer keer naar ons en zei ‘dat kind is toch niet van jullie he?!’, pardon? Waar mensen zich al niet mee kunnen bemoeien! Ik krijg er de kriebels van.
Daarbij was ik ook de jongste op zwangerschapsgym en zwangerschapszwemmen, terwijl ik naar mijn idee echt niet zo’n jonge moeder ben (toch?).Ik betrapte mezelf er wel op een ander te oordelen toen we in het ziekenhuis zaten voor de prematuur-nazorg. Een meisje was voor ons en was daar samen met haar (wat later bleek) ouders, wij dachten echter dat ze daar zat met haar opa en oma. Nou ja wij lijken jonger, andere mensen ouder, wie weet wat de reden was voor hun etc natuurlijk. Maar toen de papa zei dat het meisje (net 4) ook nog een halfbroer van 40 had schrokken we toch wel een beetje…
Ik vind het dan wel erg van mezelf dat ik daar van schrik en dan toch wel ga oordelen dat ik ‘het niet helemaal juist vindt’. Dat is dan niet zozeer omdat ik het die ouders niet gun om een kindje te hebben, maar die meneer zag er ouder uit dan mijn opa (en die is 80), en ik maakte me eerder een beetje zorgen om het meisje. Maar goed, nu vind ik het weer stom dat ik dat echt zo dacht…In reactie op: Griepje
In reactie op: Tijgeren
In reactie op: Maandagochtend…
In reactie op: Koffie
Heftig zeg! 🙁 omdat ik geen werk heb merk ik dat ik vooral een beetje in een sociaal isolement ben gekomen, wat mij dan ook weer in het ‘veilige’ verstop cirkeltje brengt, waar ik eigenlijk eindelijk uit was. Maar goed het komt wel weer goed met ons 😉 en nou ja, een 2e wil ik zowiezo, of het 3 of meer kids worden, dat denk ik niet…
Nog een bakkie koffie? 😉 hihi
