Anoniem
Aangemaakte reacties
-
In reactie op: Gezonde maaltijd
Mijn kleine is dan nog geen peuter (14,5 mnd) maar eet gewoon met de pot mee hier. Alleen bij salade eet hij niet hetzelfde, omdat hij dat nog niet weg krijgt 😉
Veel leuke en lekkere ideeën staan in het ‘opperdepop’ kookboek van de Albert Hein. Tot nu toe vallen mijn kooksels en baksels altijd in de smaak hier.
Favoriet is spruitjes en aardappeltjes in schil, dat eet hij gewoon ‘uit het vuistje’. De gehaktballetjes die ik daarbij serveer wil hij meestal niet, ik denk dat hij het vlees gewoon nog niet weg krijgt (hij heeft ook nog geen kiesjes).
Pannekoeken zijn misschien niet zo gezond, maar dat vind hij ook lekker.
En terwijl hij in het begin rijst geweldig vond, is dat nu een beetje over. Hij weet nog niet om te gaan met bestek, dus ik denk dat hij het voeren gewoon een beetje zat is haha! Hij houdt wel van de meeste groenten (net als zijn mama 😉 )Op deze site: http://kokenvoormijndochter.nl/ kan je trouwens ook wel leuke, lekkere en gezonde dingen vinden 🙂
In reactie op: Trotse nieuwe hippe mama
In reactie op: Naaien !!
Dank jullie wel 😀
Naaien is (vind ik) net zoals veel andere dingen (zoals bijvoorbeeld koken) ook een kwestie van durven en doen. Hoe vaker je het doet, hoe makkelijker het wordt. Mijn vriend heeft daar een ander idee over, maar na een paar keer bijna de keuken in de fik te hebben gestoken vond ik het wel weer genoeg geweest, mama kookt 😉 het kleren maken zal ik ook maar niet aan hem vragen. Hij is beter met computers 😆
Als ik weer dingen ga maken moet ik ook weer inkomen, maar vaak als je dan even een paar minuten bezig bent pik je het zo weer op (ik dan) 😉In reactie op: Traktaties
In reactie op: zelf spelen
Gabriel wil ook niet graag alleen spelen, al kan hij het wel. Hier is het wel dat op het moment dat ik het zie dat het dan gedaan is en dat er weer volop aan mij gehangen wordt. Ik kan eigenlijk niets doen als hij wakker is, omdat hij constant aan me hangt. En voor de draagdoek is hij nu echt wel te groot (en te zwaar!). Ik probeer het ook te ‘leren’ hoe jullie doen/deden. Hem neerzetten, eerst even samen wat doen en hem dan zelf laten verder gaan. Soms werkt het even, veel vaker niet. Een leerproces lijkt me 😉
In reactie op: Leuke kinder uitspraken
In reactie op: Nijntje film
In reactie op: Weight Watchers
In reactie op: Vissenfan
Heeeeeeerlijk! 😆
Prachtig verhaal, en ik ben het helemaal met haar eens hoor, stenen zijn niet lekker 😉Wij hebben alleen een poes (nogal een geflipt exemplaar dat op een leeftijd van 5 weken is verstoten door haar moeder en dus al sindsdien bij mij woont). Ze is niet lief en totaal geen schootkat, maar het is mijn meisje. Als ik haar roep komt ze naar me toe (vaak omdat er verwacht wordt dat ze dan te eten krijgt). Ik merk sinds kort dat Gabriel dat probeert na te doen, het geluidje dat ik maak als ik haar roep, heeel grappig 😉
In reactie op: Een ‘klein’ begin…
Klinkt heel herkenbaar Marjan… (helaas)
Ze mogen borderline inderdaad nog niet als diagnose stellen als je nog geen 18 bent (bij mij werd de officiele diagnose pas op mijn 21e gedaan). Daarbij had ik ook nog andere problematiek, maar goed.
Wat misschien handig is voor jou, je man en jullie dochter is misschien alvast wat inlezen in linnehan therapie of dgt-training. Uiteraard kan ze daar nu nog niets mee, maar dat heeft mij wel veel geholpen.
Helaas waren mijn ouders nooit betrokken en willen ze er nog steeds niet aan dat er iets ‘mis’ is met mij, dat ik een wajong-uitkering heb is dan ook een beetje een taboe-onderwerp helaas 🙁 alleen mijn schoonouders verwijten mij totaal niks wat mijn uitkering betreft en prijzen mij de hemel in dat ik het allemaal ‘zo goed voor elkaar heb’. Dat is wel gek hoor als je nooit iets goed hebt kunnen doen 😉
Mijn ouders zijn gescheiden toen ik 5 was, mijn moeder heeft daarna nog 2 kinderen gekregen van 2 verschillende mannen en heeft ons alleen ‘opgevoed’. Op dit moment heb ik, door terugkerende problematiek bij mijn moeder, ook ervoor gekozen geen contact meer met haar te hebben en mijn best te blijven doen om mijn nog thuiswonende broertje en zusje te helpen en begeleiden. Mijn vader is wel realistisch, hij kent zichzelf en weet dat hij niet voor anderen kan zorgen, hij is ontzettend blij dat hij ons heeft, is super trots op ons (‘ons’ is zijn 3 dochters) en houdt vreselijk veel van ons, maar hij heeft laatst zelf ook gezegd dat hij en mijn moeder eigenlijk nooit kinderen hadden moeten krijgen. En hoe naar dat misschien ook klinkt ben ik het daar wel mee eens.
Ook wij (vooral ik en mijn oudste zus) hebben voor de kleintjes moeten zorgen thuis, ze voelen ook meer als kinderen voor mij dan broertje en zusje, en dat terwijl ik 7 was toen mijn broertje werd geboren en bijna 10 toen mijn zusje werd geboren. In de periode na de scheiding van mijn ouders tot ik vluchtte naar Belgie (ik was toen bijna 19 en ging bij mijn toenmalige vriend wonen) en ook toen ik weer terug kwam (toen was ik net 20) heb ik veel taken op me moeten nemen die als taken voor ouders worden gezien en niet voor kinderen. Tot mijn 5e ben ik kind geweest, daarna mocht het niet meer (al vluchtte ik graag naar een vriendinnetje om daar toch lekker kind te mogen spelen).
Ik ben er dan ook op gehamert dat mijn kind (en een eventuele volgende) echt een jeugd krijgt, lekker kan spelen, lekker kind kan zijn. En het leuke is dat ik lekker mee kan doen en dat niemand dat raar vind 😉 heeeeeeerlijk!Maar goed dat was weer een mega verhaal hihi
Mijn advies zou zijn om er lekker altijd te zijn voor jullie dochter Marjan, echt als je er al bent en je zo voor haar inzet, dat is al een heel grote hulp. Daarbij als zij een borderline persoonlijkheidsstoornis heeft zul je moeten helpen bij emoties. Dat is mijn moeilijke punt nog altijd. Die rottige emoties die ik vaak de baas niet ben, en dan bedoel ik niet ‘gewoon’ huilen bij een film ofzo, maar totaal door een emotie te worden opgezogen en niet weten hoe ik hier op een goede manier mee kan omgaan. (ik hoop dat je er nog wat van snapt 😉 )En joh Sandra, 2013 wordt gewoon een top jaar! (al loopt de kalender naar mijn idee nog een beetje achter 😉 )
Wat er ook is, ik probeer maar te denken ‘alles komt weer goed’ (ik hoef maar naar het snoetje van mn schat te kijken en ik weet het 😉 )In reactie op: Hallo ik ben…………..
In reactie op: Hallo! Ik zal me even voorstellen
Welkom!
Heerlijk 3 meiden, maar het kan (weet ik uit ervaring) ook wel pittig zijn. Ik kom uit een gezin van 5 kids, 4 meiden en 1 jongen 😉 heerlijk stelletje kattekoppen bij elkaar waren we af en toe hoor haha!
Allebei vanuit huis werken lijkt me best pittig, maar als je de ruimte hebt volgens mij wel goed te doen.
En tsja nog een keer trouwens zodat de jongste erbij kan zijn… Het is maar net wat je leuk vindt. Ik hoor wel vaker dat mensen meerdere keren trouwen gewoon omdat het ‘leuk’ is. Ik zou het zelf niet weten, ik ben (nog) niet getrouwd hihiIn reactie op: Wie ben ik?
Fijn dat je inderdaad wat hebt wat goed bij je past, heerlijk!
Ik kan me goed voorstellen dat werken erg lekker kan zijn, hier ook de behoefte om meer dan ‘alleen maar’ mama te zijn, maar geen flauw idee hoe of wat, plus wat ik aankan. Moeilijk moeilijk 😉
Ook ik ben wel benieuwd wat dat werk dan inhoudt!In reactie op: Stel je voor
In reactie op: Een ‘klein’ begin…
