Mamaliefjes, leuk dat je het blog hier gepost hebt! Je mag uiteraard elke woensdag hier je nieuwe blog posten.
Dood is voor kinderen een moeilijk onderwerp. Hier gaan ze er gelukkig wel redelijk luchtig mee om, maar ze hebben de dood ook nog nooit van dichtbij ervaren. Ik vertel ze altijd dat als iemand dood is, je er nog wel mee kunt praten als je slaapt, maar je er nooit meer mee kunt knuffelen en kunt spelen als je wakker bent. Ze hebben wel eens doorgevraagd en wij hebben gezegd dat dit ” het grote geheim” is, niemand weet wat er precies is na de dood. Julia is daar wel erg door gegrepen en zegt regelmatig dat ze best heel graag het grote geheim zou willen kennen, maar dat ze niet dood wil. Het idee dat er een groot geheim is en mogelijk meer, geeft hen meer rust dan “de dood en alles is weg”.
Ik denk overigens dat het bij andere gezinnen ook geen rozegeur en maneschijn is hoor. Je ziet alleen de buitenkant, maar elk huisje heeft zijn kruisje en het gras bij de buren lijkt altijd groener. Om er nog maar wat clichés in te gooien 😉 De meeste mensen hangen niet graag de vuile was buiten, maar als je echt in gesprek gaat dan blijkt er altijd ook wel wat te zijn.
Dat “is dit het nou gevoel” herken ik zelf ook wel en hoor ik van vriendinnen om mij heen ook. Zeker de vriendinnen die net als ik drie kleine kinderen hebben. Ik vond het boek Mindful Mama dat hier laatst werd aangeraden echt wel een eye opener.