Als ik ooit de kans krijg om iets te veranderen dan verplaats ik de verjaardag van de Sint naar 5 april. Waarom ze dit feest ooit zo dicht bij kerst hebben gepland snap ik echt niet. Of zal het echt zo zijn dat de kinderen vroeger een stuk beter met al die spanningen om konden gaan dan nu?
Ik ben in ieder geval blij dat de beste man weer weg is. Hoewel, weg? Heeft iemand van jullie hem zien vertrekken? Doris niet in ieder geval en hij vertikt het om te geloven dat hij ook echt weg is. Ik heb hem inmiddels verboden om nog Sinterklaasliedjes te zingen en samen hebben we een kruis gezet door een foto van de Sint. WEG.
Welkom kerstboom.
We hebben dit jaar welgeteld 10 dagen om onze kerstviering voor te bereiden. De viering bestaat uit vijf liedjes waarvan er al vier in eerdere kerstvieringen gezongen zijn. Niet dat dit heel veel verschil maakt hoor. Slechts bij één liedje zongen er een paar kinderen al meteen mee. De overige nummers moest ik weer van voor af aan aanleren. Ook een vak apart trouwens, neem nu de regel: “Hij ziet uit de hemel, of wij lichtjes zijn. Gij in uw klein hoekje en ik in ’t mijn”.
Natuurlijk zijn wij geen lichtjes, wij zijn mensen en hoe kom je erbij dat we in een hoekje zitten, we zitten gewoon in de klas op onze stoel….
Ik neem inmiddels bij de kerstliedjes niet eens meer de moeite om de tekst uit te leggen. Ik hoop dat de kinderen door het vele zingen de tekst gaan onthouden en ben al blij als ze bij de verschillende coupletten drie keer de tekst van het eerste couplet zingen. Beter iets dan niets.
Naast de liedjes die we zingen mogen twee kinderen op het podium een gebed voorlezen. Sherina en Luka willen wel. Zo ontzettend dapper, Sherina stottert enorm als ze spanning heeft en Luka kan de ‘r’ heel moeilijk uitspreken. En laat het gebed nou redelijk vol staan met woorden als ‘vrede, ruzie, kerst etc’.
Gelukkig hebben we tien dagen om te oefenen. Sinds Craig heeft gehoord dat de kerstviering eraan zit te komen wil hij niet meer naar school. Thuis doet hij alsof hij ziek is, op school voelt hij zich lamlendig en is hij erg opstandig. Vorige week werd hij op een dag ziek gemeld. Later kreeg ik echter het bericht door dat moeder wel met hem onderweg naar school was omdat bleek dat hij niet echt ziek was maar deed alsof om maar niet naar school te hoeven.
Na een paar uurtjes op school trok Craig erg wit weg, voelde warm aan en klaagde over buikpijn. Na een half uurtje aanzien belde ik moeder met de vraag om hem op te halen. Zij reageerde een tikje terughoudend en twijfelde aan zijn ‘ziek’ zijn omdat Craig thuis had gezegd om het tot een uur of elf te willen proberen. Erg toevallig dat hij tegenover mij klokslag 11 uur begon te klagen…
Toch hebben we Craig het voordeel van de twijfel gegeven en moeder is hem komen halen. Onterecht bleek later. Eenmaal thuis leefde hij weer helemaal op. Pas nadat ik ouders heb geadviseerd om niet met Craig naar de kerstviering te komen aangezien het hem teveel stress geeft, lukte het Craig om te ontspannen. Na de generale repetitie kwam hij zelfs met de vraag of hij misschien wel mocht komen maar dan niet op het podium hoefde.
Al met al is het ons allemaal gelukt binnen 10 dagen, de liedjes zijn gezongen, het gebed is goed verstaanbaar voorgelezen en Craig heeft genoten van de hele viering.
Wat ben ik toch trots op mijn klasje!
Anna (pseudoniem) werkt in het Speciaal Basisonderwijs en is moeder van 2 jonge kinderen