Wij hebben een heel strak schema dit jaar. Dat klinkt eigenlijk heel erg, maar ook fijn natuurlijk dat we kerst kunnen delen met zoveel familie. Dit jaar moeten we ons in drieën delen, want Len z’n ouders zijn gescheiden en we hebben zoals jullie weten maar 2 kerstdagen. Gelukkig is kerstavond een goede derde dus besluiten we om die toe te voegen aan ons toch al strakke schema.
Len z’n vader woont in Amsterdam en zijn moeder in Brabant dus ik kwam op het geweldige idee om kerstavond naar zijn vader te gaan en een hotelletje te nemen. Dit leek me makkelijk met Roosje en dan konden we de volgende dag doorstomen naar Brabant. Zoals zo vaak bij ons liep dit ietsje anders.
Zodra we binnen kwamen bij Len z’n vader vloeide de champagne, wijn etc. rijkelijk. We hadden de afspraak gemaakt dat ik het een beetje rustig aan zou doen en Len wat meer kon drinken. Dat nam hij ernstig letterlijk en dit monde uit op een ietwat dronken man om half 2 ’s nachts. Strompelend bereikte we het hotel en hij viel als een blok in slaap.
De volgende ochtend om 8 uur liet Roosje zich horen, direct zag ik dat Len nog wel een aantal uurtjes slaap kon gebruiken dus besloot ik in bad te gaan met Roosje.
Heerlijk als je zelf geen bad hebt. Daar verkeek ik me een beetje op, mijn kind zette het op een brullen, die vond dat bad maar heel eng. Ze bleef staan en riep resoluut, ik wil douchen. Teleurgesteld liet ik het bad leeglopen en namen we een snelle douche. Nadat we aangekleed waren en alles zat weer in de koffer probeerden ik len wakker te schudden.
“Ik ben misselijk, ik ben ziek” zei hij. Even later bij het kerstontbijt staarde hij voor zich uit met een droge witte boterham in zijn hand en een kop thee. “Ils, ik denk niet dat ik helemaal naar Brabant kan rijden, dat trek ik niet”. Ik had dat kerstontbijt me heel anders voorgesteld, dat begrijp je.
Gelukkig heb ik een begripvolle schoonmoeder die graag onze kant uit wilde komen. Zwager gebeld, auto gepakt en richting huis gereden met een doodzieke man op de passagiersstoel. Thuis aangekomen, liep manlief met een emmertje onder zijn arm naar het bed en liet zich pas weer om 15:00 uur ’s middags zien. Rond die tijd kwam mijn lieve schoonmama binnen met een koelbox vol met eten. Drie tassen met chocolade, koffie en glühwein. Ze had overal aan gedacht. Ik was natuurlijk niet voorbereid op bezoek en mijn koelkast was nagenoeg leeg.
Snel heb ik mijn witte damast tafellaken uit de kast getrokken en een paar rendieren op tafel gezet. Met een keuken vol met waxinelichtjes en een paar kerstballen aan de kast was het toch nog een geslaagd kerstfeest. Len schaamde zich en voelde zich rot dat hij ons kerstuitstapje had verpest, maar dat heeft hij weer helemaal goed gemaakt door een super kerstdiner neer te zetten en de volgende morgen mocht ik lekker uitslapen en was het huis weer aan kant. Volgend jaar maar gewoon helemaal weg met kerst zonder strakke schema’s. Wie droomt daar niet van…
Ilse is de moeder van Roosje-Jane (1) en eigenaresse van kinderdagverblijf de Boomgaard.