Ieder jaar weer hoop ik het schooljaar door te komen zonder ziek te worden.
Als kind en als student lukte dit me altijd wel. Ik was weleens ziek, maar dan standaard in de vakanties. Een schooldag miste ik nooit.
Soms denk ik dat ik al mijn ‘ziekvrije jaren’ aan het inhalen ben sinds ik voor de klas sta. Toen vorige week het buikgriepvirus bij ons in de familie rondging leek ik er in eerste instantie goed vanaf te komen. Helaas juichte ik iets te vroeg en was ik op maandag toch nog genoodzaakt om me ziek te melden. Ik had nog niet de kracht om mijn eigen kinderen in de kleren te krijgen, laat staan dat ik de verantwoording voor mijn klasje kon dragen.
Ziekmelden valt niet mee, iedere leerkracht krijgt bij zijn/haar diploma een extraatje. En dat is niet zomaar een extraatje, het is een behoorlijk zwaar extraatje. Je krijgt namelijk een enorm verantwoordelijkheidsgevoel mee met als bonus de gedachte dat je onmisbaar bent voor je groep. Het is niet zo dat je je collega’s niet vertrouwt of dat je bang bent dat de kinderen qua leerstof iets tekort zullen komen, maar het is gewoon ‘HET GEVOEL’. Ach, eigenlijk kennen we ‘HET GEVOEL’ allemaal wel. Wij moeders zijn toch ook degenen die het allerbeste voor onze kinderen kunnen zorgen? Nou, dat gevoel is het, alleen dan niet aangeboren maar als extraatje verkregen bij je diplomering.
Maar goed, terug naar maandag. Om 7.00 uur draai ik het nummer van mijn coördinator en zo neutraal mogelijk geef ik aan me ziek te willen melden. Ik hoor nog vaag “Beterschap” en “laat je vanmiddag nog even weten hoe het gaat” maar eigenlijk ben ik me al aan het afvragen wie ze voor de groep zal gaan zetten en of ze er wel aan zal denken dat Boaz het niet trekt met een andere juf voor de groep en dat hij daarom uit de groep geplaatst moet worden. Voordat ik dit kan zeggen hoor ik gelukkig dat mijn vaste duo die dag de groep zal gaan doen en ik kan dus weer opgelucht ademhalen. Probleem voor deze dag opgelost.
Klaar om ziek te zijn ben ik echter nog niet. Die middag zou ik nog twee rugzakbesprekingen hebben. Per rugzak leerling hebben we zes keer per jaar een breed overleg. Bij dit overleg zitten alle betrokkenen die bij ons op school met de leerling werken, de ambulant begeleidster en de ouders van de leerling bij elkaar om te evalueren hoe de afgelopen periode is gegaan. Ook stemmen we af hoe we de aankomende periode aan het werk gaan met de leerling. Belangrijke gesprekken dus en echt noodzakelijk om hiervoor het één en ander nog even op de mail te zetten.
Om 10.00 uur haal ik nog een keer diep adem, zet de computer uit en geef me over aan mijn ziek zijn. Dit wel met een appeltje in mijn hand. Het is namelijk 10.00 uur, fruit tijd……
Anna (pseudoniem) werkt in het Speciaal Basisonderwijs en is moeder van 2 jonge kinderen