[Chrissy]

Hallo allemaal,

ik stel mij bij deze even voor:
Ik ben Christine en ben sinds 9 augustus de trotse moeder van een zoontje Danté.
Ik woon samen met mijn verloofde Matthew in Den Haag en ben 34 jaar. Ik heb een eigen bedrijfje als Honden uitlaatservice. Het is ons eerste kindje en alles is nog nieuw.
De bevalling van Danté was niet helemaal zoals het zou moeten gaan, maar hij en ik zijn gelukkig gezond en wel. Ik heb een spoedkeizersnee gehad na dat ik was ingeleidt, na dat de vliezen waren gebroken en de weeënopwekkers waren ingebracht. Hebben ze na 10 uur en maar 4 cm ontsluiting besloten dan het genoeg was en dat ik naar de OK moest voor een keizersnee. Mijn zoontje en ik waren er op dat moment slecht aantoe, ik had koorts en Danté had een te laag zuurstofgehalte in zijn bloed.
Maar gelukkig is alles goed afgelopen en ben ik nu aan het herstellen van de ingreep.
Wat behoorlijk moeilijk is voor zo’n bezige bij als ik…..

[Sandra vL]

Van harte welkom Chrissy!

Jeetje, dat klinkt heftig zeg! Krijg je nog hulp thuis of ben je toch alleen met Danté de draad aan het oppakken? In welke zin ben je aan het herstellen? Ben je erg vermoeid of het je nog lichamelijke beperkingen?
Gaat het met Danté nu wel allemaal goed?

De eerste maanden met een baby zijn al zo hectisch. Het zal niet makkelijk zijn dat je dan zelf ook nog aan het herstellen bent! Sterkte en schrijf gezellig met ons mee!

[Chrissy]

Hey Sandra,

Ik ben nog herstellende van de keizersnee. De wond is nog erg pijnlijk en je mag 6 weken niks doen. Gelukkig is mijn moeder er elke dag als mijn vriend aan boord is. Om te stofzuigen en dat soort dingen. Ik heb 4 dagen in het ziekenhuis gelegen en bij thuis komst heb ik 6 dagen kraamzorg gehad. Met Danté is alles prima, behalve de standaard baby kwaaltjes zoals krampjes enzo 🙁 . het is voor mij zeker niet makkelijk want ik wil zoveel maar moet naar mijn lichaam luisteren en rust nemen. Een wandeling met de kleine naar een winkel is al te veel eigenlijk dan ben ik erna kapot en lig ik op de bank bij te komen. Danté is voor de rest een heerlijke baby en slaapt veel dus mama kan dan ook uitrusten. Ik wil toch wel naar buiten met hem maar moet het allemaal op mijn gemak doen. Gelukkig nu nog ongeveer 2,5 week en dan mag ik weer autorijden en kan dan iets meer weg naar vriendinnen. Elke dag gaat het langzaam iets beter, moet gewoon geduld hebben maar dat heb ik niet 😆

[Sandra vL]

Haha, geduld is ook niet mijn sterkste kant 😉 Aan de andere kant, je hebt een kindje op de wereld gezet en mag daar als het goed is de rest van je leven van genieten. Ach, dan kunnen die eerste weekjes rustig aan doen en lekker naar je kindje staren er ook wel vanaf. Zeg ik nu 😎
Na de derde heb ik het ook een aantal weken rustig aan moeten doen. Ik kon ook echt niet anders en achteraf kijk ik daar heel positief op terug. Juist doordat ik verplicht rustig aan moest doen heb ik heel veel naar Anne-Lieke liggen staren. Ik kon haar helemaal uittekenen en dat heeft echt een hele hechte start gegeven. Juist met een derde was ik anders weer direct volop aan de slag gegaan en had ik die kostbare hechting gemist.

Ik duim voor je dat de wond goed geneest en jij je gauw weer wat mobieler voelt.

[mamasamm]

Hallo Chrissy,

Wow dat is niet niets, maar gelukkig kun je nu lekker van je zoontje genieten!
En welkom op het forum!