-
-
AMSTERDAM – Je huisje-, boompje-, beestje droom verwezenlijken door aan kinderen te beginnen, is niet altijd een goed idee. Met een beetje pech krijg je een huilbaby en zou je zomaar eens je huwelijk op het spel kunnen zetten. Dat blijkt althans uit een Britse enquête.
Uit de enquête, gehouden onder 2000 Britse ouders, bleek dat één op de drie huwelijken kapot gegaan is door het gebrek aan nachtrust. 30 procent van de gescheiden ouders gaven hun huilbaby de schuld.
Onbeleefd
Het gebrek aan slaap maakt de nieuwbakken ouders prikkelbaar, waardoor beleefd met elkaar om gaan vaak ver te zoeken is. Elf procent van de ouders gaf zelfs toe wel eens net te doen alsof ze sliepen. Wanneer de baby het op een krijsen zet, mocht de partner zichzelf uit bed hijsen om de rust te laten wederkeren.Bron: Telegraaf
-
Kan ik me best voorstellen.
Onze 2e was was ook een huil baby dat was soms erg frustrerend.
Gelukkig kan ik goed tegen slapelozen.Maar na een week breekt het je wel.
Je word er wanhopig van aangezien het niet uitmaakt wat je doet.Het huilen blijft maar doorgaan.Onze zoon kwam in het ziekenhuis waardoor wij thuis tijd hadden om bij te tanken.
Na enkele dagen kwam er uit dat hij het KISS- Syndroom had.En na 4 maanden van therapie en baby massage is het gelukkig goed gekomen. -
‘Huilbaby’ vind ik een vreselijke term. Hier werd die ook gebruikt terwijl Gabriël voor mij toch duidelijk niet lekker in zijn vel zat. Maar ik kan wel beamen dat alle stress, gebeurtenissen, slapeloze nachten etc wel een druk hebben uitgewerkt op onze relatie. Wij hebben dan ook een paar sessies relatietherapie gedaan. Gelukkig gaat alles inmiddels wel goed hoor, maar we merken wel dat de (te) kleine ruimte ook veel stress met zich meebrengt. We zitten immers dag in dag uit op elkaars lip (al is de situatie zeker verbeterd sinds vriendlief werk heeft hoor).
Maar ik denk wel dat er al een behoorlijke druk op de relatie moet liggen of dat deze niet zo stevig is als er echt een einde aan gemaakt wordt uiteindelijk. Maar ik kan dat natuurlijk helemaal verkeerd hebben… -
Ik kan mij heel goed voorstellen dat een huilbaby een goed huwelijk kapot kan maken. Julia heeft de eerste weken 23 van de 24 uur gehuild. Zij bleek KISS syndroom te hebben. Na behandeling van een haptonoom ging dat over, maar kwam er ernstige voedselallergie voor terug. Het huilen werd gelukkig veel minder dan 23 uur, maar nog steeds ver boven de norm die voor een huilbaby geldt. Ik ben gestopt met uren tellen…
Anne-Lieke zou volgens de termen ook een huilbaby geweest zijn, maar zo heb ik het nooit willen noemen. Zij huilde met name ’s nachts heel veel en daar ga je aan kapot. Chronisch slaapgebrek maakt zo veel kapot.
Ik ben blij dat in ons huwelijk de basis goed is en wij beiden uitgaan van betere tijden en vurig de wens hebben om er samen uit te komen. Maar ik heb regelmatig gedacht dat ik mij heel goed voor kan stellen dat huwelijken hieraan kapot gaan. Je moet onder deze omstandigheden echt heel stevig in je schoenen staan en vertrouwen in de toekomst samen houden. -
Ik heb de eerste 6 maanden nog huil-, spuug-, eet- en slaaplijsten bijgehouden. Gelukkig heb ik die weggegooid want dat was bijzonder deprimerend. Niet alleen om ze te zien, maar ook om ze bij te houden! Ik deed het alleen op een soort van automatisme, meegekregen ‘veiligheids’ ding vanuit het ziekenhuis. Gelukkig heeft de hulp aan huis die we kregen na de 2e opname daar veel rust in gebracht. Maar ik bedoel ook dat, als je geen stevige basis hebt, of er samen uit wil komen e.d. dan kan het stuk gaan, maar tsja ik weet niet hoor, het ging hier natuurlijk erg lang door. Ik vind de ‘standaard’ omschrijving van ‘huilbaby’ ook wel apart;
‘Je baby is officieel een huilbaby wanneer hij langer dan drie weken, drie dagen per week, drie uur per dag zit te huilen.’
Nou ik denk dat als het zo lang was als daar staat beschreven hadden we hier toch een stuk minder slapeloos en gefrustreerd geweest 😉 Gabriël heeft de eerste 2 maanden 20 van de 24 uur per dag gehuild, daarna werd het wel minder, maar nog veel, vooral als we hem niet in de draagdoek e.d. hadden. Ook na de 2e ziekenhuisopname (ondertussen 5 maanden oud) huilde hij meer dan 6 uur per dag. Eigenlijk is het vele huilen pas na 9 maanden gestopt, al huilt hij nog steeds wel minstens 1 uur per dag bij elkaar opgeteld. Nu is het huilen nu heel anders dan voorheen, nu eigenlijk alleen maar op ‘normale’ momenten. Frustratie of vermoeidheid leiden wel tot flink huilen, maar daar kunnen we best mee leven 😉 -
@MaMarieke85 wrote:
‘Je baby is officieel een huilbaby wanneer hij langer dan drie weken, drie dagen per week, drie uur per dag zit te huilen.’
Als dat zo is dan hebben wij nu ook een huil baby 😆
Als ik de hele dag bij elkaar optel dat hij huilt dan zitten we aardig in de buurt soms er wel over heen.En dan zeggen wij ook nog dat we een rustige baby hebben 😆
Wat hij voor ons dan ook is.
Af en toe huilen kan geen kwaad.Maar zoals onze 2e gewoon de hele tijd door huilen nee dat is echt geen pretje.
En helemaal niet als de buurman komt klagen of je kan zorgen dat je kind stil kan zijn want hij wil van zijn rust genieten in de tuin. :wtf:
We woonden toen nog naast mensen 😆 En het was heerlijk warm weer en had dus de raam open gezet.Waardoor de buurman last had van ons kind
-
@MaMarieke85 wrote:
Wat een eikel die buurman… Sorry hoor, maar net of die kleine het allemaal express doet :wtf:
Zoiets had ik ook toen hij aan de deur stond.
Maar aangezien hij er nog maar net woonde en hij dus niet wist dat het niet aan ons lag dat ons ventje huilde.Hij hoorde alleen maar een baby huilen en voor zijn doen deden we er niet genoeg aan om het stil te houden/krijgen.
Toen we hem na 2 dagen uit hebben gelegt hoe de vork in de steel zit bood hij netjes zijn excuus aan.
Ja na 2 dagen dat had ik nodig om af te koelen van zijn reactie.
Maar goed die man was dus geen kinder vriend en hoe ouder ze werden hoe meer last hij van ze had.Wij hebben toen besloten om weg te gaan voor de ruzie’s erger werden en dat heeft ons ook goed gedaan.
-
Je moet ingelogd zijn om een antwoord op dit onderwerp te kunnen geven.