Anoniem
Aangemaakte reacties
-
In reactie op: Afspraakjes
@ Fenne, het klinkt wel een beetje alsof je gebruikt wordt hoor. Maar volgens mij hoef je alleen maar je gevoel te volgen met dit soort dingen. Ik heb een soortgelijk iets aan de hand gehad toen Jonas nog maar heel klein was. Onze buurman werkte op woensdag thuis, dan was de oudste naar school en het buurmeisje iets jonger dan Jonas was thuis. Het was ook mijn vrije dag en op de een of andere manier paste ik steeds vaker op. In het begin kwam hij nog thee drinken (was ook een aardige vent hoor daar niet van). Daarna ging hij na een half uurtje weg en bleef Lieke bij ons en toen Lieke iets ouder was stond ze zeer regelmatig op de stoep. Ik heb haar op een gegeven moment ook wel terug gestuurd hoor. Hij wilde thuiswerken en voor zijn dochter zorgen zelf combineren (hoewel ik denk dat dat verrekte moeilijk is) maar in de praktijk was ze altijd bij mij. We hebben er uiteindelijk zelfs ruzie over gekregen toen ik het aankaartte. Hij ontkende alles maar volgens mij voelde hij zich ook ‘betrapt’ t.o.v. zijn vrouw die dacht dat hij heel veel aandacht aan Lieke besteedde. Hoe dan ook, niet echt goed gekomen. Ik zou gewoon subtiel het kind af en toe eens naar huis sturen.
In reactie op: bezigheden van kids vanaf 6/8
Jonas is nu 7 en krijgt nog geen zakgeld, ik vind dat ook nog niet nodig moet ik eerlijk zeggen. Wel mag hij af en toe een muntje in zijn spaarpot stoppen (uit een boodschappenkarretje of zo). Zal me er eens in verdiepen.
Jonas mag elke dag een half uur op zijn Nintendo spelen, en een half uur tv, heel soms (met slecht weer) wordt het weleens langer maar ik probeer er echt op te letten hoor. Ik merk wel dat het bij vriendjes soms veel makkelijker gaat en dat hij dan thuis komt en hij vertelt dat hij de hele middag achter de computer heeft gezeten. En kindercola heeft gedronken en chips heeft gegeten en snoep heeft gehad enz enz. Daar baal ik wel eens van hoor. Ik probeer daar thuis op te letten. Ik merk ook dat hij juist met bepaalde kinderen wil spelen omdat het daar thuis wat losser is dan hier.Gelukkig heeft hij ook veel vriendjes op straat, lekker voetballen, verstoppertje spelen, hutten bouwen. Heerlijk. Hier in de straat ken ik ook alle moeders en hebben we samen afspraken over snoep,tv e.d. Als het koud en nat is, vindt hij het ook heerlijk om met de lego te bouwen. Echt leuk om te zien hoe hij daar mee bezig kan zijn! Super. Eigenlijk kan hij zichzelf goed vermaken.
Omdat hij de enige is thuis, probeer ik contacten met andere kinderen wel erg te stimuleren. Maar het is een sociaal kind dus we hebben het goed gedaan.
Hij zit trouwens 1 keer per week op judo en op zaterdag gaat hij naar scouting. Hij vindt het allebei zo leuk dat hij van ons niet hoefde te kiezen.
In reactie op: Hobbies???
Leuk he die meter tuintjes, een vriendin van me heeft er een. En voor de kinderen ook zo makkelijk te overzien. Eigenlijk wil ik er ook een maar onze tuin is niet zo groot dus ik moet nog even kijken, wil mijn bloemenborder er ook niet voor opofferen eigenlijk. Ik denk er nog even overna. Ik hou trouwens ook heel erg van wandelen, maar dat vind ik met Jonas nog steeds niet ideaal. Hij zou de leeftijd moeten hebben dat het kan maar hij houdt er gewoon niet van. Daar baal ik weleens van hoor. Loop je lekker in het bos met zo’n zeurend kind 😥 .
In reactie op: Lang borstvoeden….
In reactie op: Zijn jullie peuters soms ook zo onredelijk boos?
In reactie op: De eerste keer naar het kinderdagverblijf
In reactie op: Je kind boven gemiddeld begaafd/hoog begaafd!
Ik lees er ook graag meer over, Jonas is zeker niet dom maar hoogbegaafd zou ik hem niet noemen. Hij heeft wel een jongetje in de klas waarvan de ouders zeggen dat hij hoogbegaafd is maar ik moet heel eerlijk zeggen dat ik het gevoel heb dat ze hem soms erg pushen hoor. Maar goed, ik beweer ook zeker niet dat hij het niet is hoor, begrijp me niet verkeerd. Maar ook een hoogbegaafd kind heeft tijd nodig om met vriendjes te spelen lijkt mij. Hij is sociaal niet de meest vaardige en zijn ouders benadrukken juist het leeraspect terwijl het mij belangrijk lijkt om het kind met andere kinderen in aanraking te laten komen. Maar goed, ieder zijn keuzes en leven natuurlijk.
In reactie op: Hobbies???
In reactie op: Vakantieplannen?
Wij gaan naar Canada, voor het eerst weer zo ver vliegen. Het is wel een dure onderneming want voor Jonas betalen we bijna het volle pond. Maar goed, we hebben er maar 1 en dan kun je dit soort dingen toch wat makkelijker doen. We hebben er heel veel zin in. Gaan een camper huren en dan een rondrit maken door Vancouver Island en de Rocky Mountains. Ben ook heel benieuwd hoe dat gaat met Jonas. Hij heeft natuurlijk niet echt de kans om vriendjes te maken op 1 camping, maar goed, het is een natuurliefhebber dus ik denk dat hij het heel gaaf gaat vinden.
In reactie op: Hoe actief ben je op de school van je kind?
Ik probeer ook zoveel mogelijk te doen op school hoor. Dat je niet op een tien minuten gesprek komt vind ik echt bizar. Wij gaan eigenlijk altijd samen, daar regel ik wel oppas voor. Daarnaast heb ik zo een keer in de maand even een ‘gesprekje’ al is het maar over het weer, ik wil gewoon mijn gezicht laten zien en als er wat is weet ik dus ook dat ik het hoor. Ook ik ga regelmatig mee als er gereden moet worden en het knutselen is een keer per maand mijn vaste onderdeel. Daarnaast heb ik me opgegeven als coordinator van festiviteiten (Sinterklaas, kerst, pasen en het eindfeest), heel leuk maar daar gaat met vlagen heel veel tijd in zitten. Maar goed, ik heb dus wel elke keer de kans om mee te denken en mee te doen en te zien hoe Jonas het doet op school, hoe het contact met vriendjes is en dat vind ik heel belangrijk. Maar goed, ik merk wel vaak dat er een klein groepje ouders is waar het allemaal op neerkomt. Ik baal daar weleens van hoor, en als ze naar de Efteling gaan, staan de ouders te springen waar je normaal nooit iets van hoort. Eigenlijk vind ik dat ze dan ook de ouders zouden moeten ‘belonen’ die normaal al zoveel doen.
In reactie op: Stel je voor
Hoi Marjolein,
Leuk dat je mee komt kletsen. Wat heb je de borstvoeding lang volgehouden zeg. Echt heel erg knap van je. Bij mij was het na 6 maanden afgelopen, ik vond het zo moeilijk om het te combineren met het weer werken (was al bewust een half jaar thuisgebleven). Kolven kon op mijn werk niet (ja in de wc, ondanks dat ze je eigenlijk een kolfplek moeten aanbieden) en als ik niet regelmatig voedde of kolfde dan liep de borstvoeding zo snel terug. Het was toen helaas afgelopen. Ik had graag langer gevoed. Jonas (nu inmiddels 7) is ons enige kind, een hele bewuste keuze trouwens, en het was dus ook mijn enige kans om borstvoeding te geven. Ik heb er wel even een traantje om gelaten hoor! Ik had graag een jaar door willen gaan.
Ik ben benieuwd hoe je gestopt bent na een 2 jaar, ik zal er even een ander topic voor openen. Dan hoeven we het voorstelrondje er niet mee te ‘vervuilen’.
Leuk dat er nu nog iemand is met maar 1 kind, ik voelde me al een beetje alleen hier. VOor jou misschien niet zo’n bewuste keuze als voor ons. Ik vind het een heftig verhaal hoor. Red je het een beetje in je eentje?Groetjes,
ThamaraIn reactie op: Leuke uitspraken
In reactie op: Zijn er nog meer moeders die gekozen hebben voor 1 kind?
In reactie op: Poll: Mogen mannen nog wel in de kinderopvang werken?
Ik moet eerlijk zeggen dat ik me er toen Jonas naar de kinderopvang zat nooit zo mee bezig heb gehouden, maar het was ook niet aan de orde, ik heb daar nooit een man zien rondlopen. Maar na die verschrikkelijke verhalen van de laatste tijd denk ik toch dat je het zekere voor het onzekere moet nemen en ze gewoon niet moet toelaten. Ik snap dat je er dan ook de goeden mee treft want ik denk echt niet dat alle mannen in de kinderopvang pedofielen zijn maar je kunt, zeker met kinderen die nog niet kunnen praten, gewoon het risico niet lopen vind ik.
In reactie op: De eerste keer naar het kinderdagverblijf
Wat is dat alweer lang geleden maar ik vergeet het nooit. Jonas ging pas na zijn 1e verjaardag naar het kinderdagverblijf. Ik ben extra lang thuisgebleven i.v.m. bekkeninstabiliteit die maar niet overging en ik heb ook wat lang niet lekker in mijn vel gezeten. Maar toen Jonas voor het eerst ging was hij dus helemaal niet gewend om bij mij weg te zijn. Mijn moeder pastte weleens een ochtendje op maar vaak was dat niet. Het heeft een paar maanden geduurd voordat hij stopte met huilen. Ik vond het verschrikkelijk en wilde hem er het liefst na een maand afhalen. Mijn man heeft me tegen gehouden hoor! Na die paar maanden ging hij met plezier dus ik was ook wel blij dat we doorgezet hebben.
